॥ काव्य गणेशा ॥

रात्र तारकांची

अन् तुझ्या पासुन ही वाट दूर जाते.

तुझ्याबद्दल लिहीताना शब्दच कुढे उरतात...

काहीतरी हरवलंय...

खेळ सावल्यांचा.

माझ चंद्रच हरपलंय.

काहीतरी राहूनच जातं.

रंगच बेरंग झाले.

ही वाट माझ्या स्वप्नांपासुन दुर जाते

का गं असे वाटते मला,

मागेल त्याला गतिरोधक

आमचे चंदनकर सर

आणि माझे मित्र सहलीला निघाले.

जरासे बोल तू...

चार क्षण

आणि तुझा चेहराच तुझे प्रेम दाखवितो.

और खिलोनो की तरह सपने टूट जाते है ।

आणि तु कुठे तरी हरवूनच जाते.

एक दिवा